నా దుంప తెంచిన శనగలు

అవి నేను ఎనిమిదో తరగతి చదివే రోజులు... 

అది వేరుశనక్కాయల సీజన్..
మా అమ్మ ఒకరోజు పచ్చి వేరుశనక్కాయలు అమ్మేవాళ్ళు ఎవరూ రావట్లేదేంటో ఉడకబెట్టి తినక చాలా రోజులైంది అంది.  

నాకు కూడా అవి అంటే ఇష్టమే కాని  పొట్టు తీసి తినాలంటేనే చచ్చేంత బద్దకం..

సరే నా బద్ధకం సంగతి కాసేపు పక్కన పెడితే ఒకసారి మా ఫ్రెండ్ కి (మోహన్) మాటల సంధర్బం లో  వేరు శనక్కాయల ముచ్చటి చెప్పాను..అప్పుడు వెంటనే వాడు..ఒరేయ్ మాకు వేరు శనక్కాయల తోట ఉంది అమ్మ అడిగింది అన్నావుగా  రేపు రా మా ఇంటికి తోట కి వెళ్దాం  అన్నాడు.

next మార్నింగ్ tom and jerry లో tom లాగా ఎగురుకుంటూ బయల్దేరా వాళ్ళింటికి..

సైకిల్ మీద 5km వెళ్లేసరికి నా దుంప తెగింది...
మొత్తానికి వెళ్లి వాడ్ని కలిసాను.

ఒకర్నొకరు చూసుకొని పళ్ళు ఇకిలిచ్చుకున్నాక ఇంక పద తోట కి పోదాం అన్నాడు.

ఇక అక్కడినుంచి వాళ్ళ తోట కి బయల్దేరాం.

సగం దూరం పోయాక వాడికో పెద్ద డౌటు ఒచ్చింది..

ఒరేయ్ ఇంతకి నువ్వు కవర్ తెచ్చావా అని అడిగాడు.

హా తెచ్చాగా ఇదిగో  అని  parachute లాంటి పెద్ద కవరు ఒకటి  జేబులో నుండి తీసి వాడి చేతిలో పెట్టా..

వాడు పకపకా నవ్వి పెద్ద కవరే తెచ్చావుగా అని ప్రయాణం start చేసాడు.

చివరికి వాళ్ళ తోట కి చేరుకున్నాం.

అంతసేపు బాగానే ఉన్నవాడల్లా అక్కడికి పోగానే  మటన్ షాపు ముందు ఎముక కోసం భయం భయంగా ఎదురు చూసే దొంగ కుక్కలాగా   అటు ఇటు చూస్తున్నాడు.

నాకు ఖంగారోచ్చేసి "ఏమైంది రా ఏదైనా ప్రాబ్లెమా "అని అడిగా.

అదేం  లేదు రా కాని ముందు అసలు  తోటలో ఎవరున్నారో చూడాలి అన్నాడు.

అదేంటి రా ఎవరుంటే ఏంటి అని నేనడిగా.

మామయ్య ఉంటే పర్లేదు గాని తాతయ్య ఉంటేనే కొంచెం ఇబ్బంది అన్నాడు.

మీ తాతయ్య అయితే ఒప్పుకోడా అని నేను అడిగా.

అవును అన్నాడు నీరసంగా..

పంచ్ పడిందిరా దేవుడా అనుకున్నామనసులో..

ముందు పద తోటలోకి ఎవరున్నారో చూద్దాం అన్నాడు.

ఇంక వెంటనే ఐస్ గడ్డల మీద పాకే  పెంగ్విన్ పక్షుల్లా పాకుకుంటా తోట లోకి దూరాం.

ఏపుగా పెరిగిన మొక్కల మద్యలో కూర్చున్నాం(అదే దాక్కున్నాం).

వాడు మొక్కల మధ్యలోంచి తొంగి చూసి "బాబోయ్ తాత తగలడ్డాడు రా చూడు అన్నాడు".

దెబ్బకి నా ప్రాణం ఉసూరుమన్నది..నిరాశ నిస్పృహ అంటే ఇదేనేమో అని ఏవేవో అనుకుంటున్నా మనసులో.

ఇంతలో వాడు లే రా చూడు మా తాత ని  అన్నాడు.

నేను లేచి చూసా..

షాక్...

adobe photoshop లో Gaussian blur effect ఇచ్చినట్లు అంతా మసకగా ఉంది.

అప్పుడు గుర్తొచ్చింది మనం గుడ్డి కొంగలమని..speds ఇంట్లో తగలడ్డాయి అని.

హా కనిపించాడు ఆయనేనా మీ తాతయ్య మరి ఇప్పుడేంటి పరిస్థితి అని అడిగా(తెగ కవర్ చేసాలెండి కనిపించినట్లు).

ఏముంది కాయలు కోసిన తర్వాత నేను వెళ్లి చెప్తా  నాన్న తెమ్మన్నాడని  అప్పుడేం అనడులే అని అభయ హస్తం ఇచ్చాడు.

నాకు భయం వేసింది..బాగోదేమో లేరా..అయినా risk ఎందుకు చెప్పు next time ఒస్తాలేరా అన్నా వాడితో.

ఒరేయ్ నిజంగానే ఏమనడులేరా నువ్ కంగారు పడకు..నాకు ఒదిలెయ్ అదంతా అన్నాడు.

వాడి జేబులోని కవర్ తీసి ఇంక కాయలు కొయ్యడం start చేద్దాం పట్టు అన్నాడు.

అంత సేపు కంగారులో ఉన్న నేను మొక్కల వైపు చూసా..

బిచ్కావ్..(background music)...

పంచ్ పడింది.

అయోమయం లో తిక్కతిక్క గా చూస్తున్న నన్ను చూసి ఏమైందిరా అని అడిగాడు.

నీయబ్బ ఏ తోటలోకి తీసుకోచ్చావ్ రా నన్ను??ఒక్క శనగకాయ కూడా కనిపించట్లేదు??ఇది అసలు వేరు శనగ తోటేనా??అన్నా కోపంగా..

వాడు ఒక్క క్షణం silent గా ఉండి angry birds game లో పంది లాగా పక పకా నవ్వటం start చేసాడు.

కోపం,confusion అన్నీ కలిసి Mr.Bean కన్నా దారుణమైన face expressions పెట్టి నేను వాడికేసి చూస్తున్నా.

వాడు ఒక పావ్ గంట దాక పొట్ట పగిలేలా నవ్వ్వి ...

ఒక మొక్క పీకి చూపించాడు..

అదేంటో విడ్డూరంగా శనగకాయలు వేర్లకి వేలాడుతున్నాయి..

అప్పుడు అర్థమైంది శనగకాయలు అంత మురికిగా ఎందుకుంటాయో అని.

ఇంక మొక్కలు పీకడం షురూ చేసాం.

మొక్కలు పీకడం లో ఇంత ఆనందం ఉందని చంద్రబాబు గారి జన్మభూమి లో గడ్డి పీకుతున్నపుడు అర్థంకాలేదు.

కవర్ నిండే దాకా కాయలు కోసి ఇంక వెళ్ళు మీ తాత దగ్గిరికి అని లటుక్కున మొక్కల మధ్యలోంచి లేచి నిలబడ్డా.
ఏయ్ ఎవడ్రా అక్కడ అని ఎవడో ఉరికొస్తున్నాడు.

వీడు కూడా లేచి ఒరేయ్ పద పదా ఉరుకూ ఇది మా తోట కాదూ... వాడు మా తాత కాదూ.... ఉరుకురోయ్  అంటూ  running start చేసాడు.

నా గుండె ప్యాంటు లోకి ఒచ్చేసింది దెబ్బకి.

ఇక చూస్కో నా సామి రంగా ఊరకుక్క కన్నా దారుణంగా ఉరకడం start చేశా.

ఎలాగోలా అక్కడినుండి పారిపొయ్ ఒచ్చాక..

వాడ్ని కుక్క దొబ్బులు దొబ్బి..
దొరికితే బట్టలిప్పి తోటలో దిష్టి బొమ్మలా మనల్ని వేలడతీసేవారు కదరా అయినా నీకదేం పోయేకాలం రా.

దొంగతనం చేయిస్తావా నాతో అని వాడ్ని కాసేపు తిట్టా.

వాడు ఇవేం పట్టించుకోకుండా saw సినిమా లో sadist లాగా నవ్వుతున్నాడు.

భలే సరదాగా ఉంది కదా??అన్నాడు మెల్లిగా.

అప్పుడే నాకు అర్థమైంది రాక్షసానందం అంటే ఇదే అని.

ఒక half an hour తర్వాత నా pulse మామూలు స్థాయి కి ఒచ్చింది.

నేను మా ఇంటికి వెళ్లేముందు..

ఒరేయ్ జాగ్రత రా బాబు ఏదో లక్కు లో బయటపడ్డాం కానీ ఇంకోసారి అటువైపు వెళ్ళకు అని అన్నా.

భలేవాడివే మళ్ళీ అక్కడికి ఎందుకు వెళ్తా రా వేరే తోటలు చాలా ఉన్నాయి గా ఇంకా అన్నాడు serious గా.

యే బిచ్కావ్...

ullasamga utsahamga

ఇవాళ మీకు ఒక మంచి తెలుగు సినిమా ని పరిచయం చేయబోతున్నాను..

చాలా వరకు అందరూ చూసే ఉంటారు..ఇప్పటికి ఇంకా చూడనివారి కోసం ఈ రివ్యూ..:)

ఆ సినిమా ఏంటంటే "ఉల్లాసంగా ఉత్సాహంగా"..

పేరుకి తగ్గట్లుగానే సినిమా కూడా నిజంగానే ఉల్లాసంగా ఉత్సాహంగా ఉంటుంది...

ఈ సినిమా టాగ్ లైన్ కూడా భలేగా పెట్టారు...THE RAIN OF JOY.

ముందుగా ఈ సినిమా cast and crew మీద ఓ లుక్కు వేద్దాం..

Story, Screenplay & Direction  : A.Karunakaran
Hero                                           : Yasho Sagar

Heroine                                      : Sneha Ullal

             Music                                           : G.V.Prakash Kumar

hero & heroine కి ఇది debut movie అవడం వల్ల కొంతమందికి hero performance నచ్చలేదు..hero expressions చూస్తే నాకు కూడా నవ్వొచ్చింది కానీ ok చూసేయొచ్చు.. 

ఇక సినిమా లోకి వెళ్తే ముందుగా సినిమాటోగ్రఫీ గురించి చెప్పుకోవాలి..

పైన పోస్టర్ చూసారుగా ఎంత stylish గా ఉందో..:)

మనం జనరల్ గా ఎలా ఫోటో దిగాలనుకుంటాం?

background అంతా greenish గా ఉండి total ga blur అయిపోయి మనం మాత్రమే clear గా కనిపిస్తుంటే బాగుంటుంది కదా?ఇలా...

ఇలా సినిమా మొత్తం అందం గా shoot చేస్తే?చాలా beautiful గా ఉంటుంది కదా...
I.Andrew ఈ సినిమా కి సినిమాటోగ్రఫీ చేసారు...వీరికి నా లాల్ సలామ్..:D
వర్షాకాలం లో shoot చేయడం ఈ సినిమాకి నిజంగా చాలా plus అయింది..
so నేను చెప్పొచ్చేదేంటంటే ఈ సినిమా visually beautiful అన్నమాట..


next ఇంక చెప్పుకోవాల్సింది కామెడి గురించి...
ఈ సినిమాలో అసలు ఎంత sensitive comedy ఉంటుందంటే కేక అనే చెప్ఫాలి..
sensitive అని ఎందుకు అన్నానంటే చూస్తున్నంత సేపు సినిమాలో involve అయి every frame జాగ్రత్తగా చూస్తేనే తప్ప అర్దంకావు కొన్ని jokes...
of course ఖచ్చితంగా involve అయిపోతారనుకోండి boring movie కాదు కదా..


ఈ కింది వీడియో చూడండి ఓసారి...నర్స్ ఎంటర్ అయినపుడు(at 1.24mins)....super comedy...అసలు..నేనైతే పడి పడి నవ్వేసా...

ఇలా సినిమా మొత్తం చాలా సరదాగా పేరుకి తగ్గట్లే ఉల్లాసంగా ఉత్సాహంగా సాగిపోతుంది..:)
ఎంటో సినిమా మొత్తం super comedy గా అనిపించింది నాకైతే...
పైన video చూసాక మీకు అర్ధమయి ఉంటుంది heroine కి amnesia అని వాళ్ళ friend అబద్దం చెప్తుందని..
so తనని impress చేయటానికి hero రకరకాలు గా try చేస్తాడు..
అందులో భాగంగా ఒక super సాంగ్ ఉంటుంది...కింది video చూడండి..

చూసారు గా ఎంత అందంగా shoot చేసారో...నా favorite songs list లో చేరిపోయిందండి ఇది..




next ఇంక చెప్పుకోవాల్సింది love గురించి...
ఎంత cute గా ఉంటుందో వీళ్ళ love story అసలు...
ఒక సందర్భం లో వీళ్ళిద్దరూ కలిసి night time లో journey చేయాల్సి ఒస్తుంది..
మన hero గారు heroine ని tease చేస్తూ గడిపేస్తాడు ఆ రోజంతా...బాగుంటుంది వీళ్ళిద్దరి మద్య ఒచ్చే ప్రతి scene.


ఈ సినిమాలో సెంటిమెంట్ ని  కూడా  ఆయింట్మెంట్ లాగా మనకి తెలియకుండానే బాగా పూసారు కరుణాకరన్ గారు...
heroine తన చిన్ననాటి friend ని లవ్ చేస్తుంది...తన కోసం train లో బయల్దేరుతుంది...
అయితే ఆ train కి accident అయిందని తెలుస్తుంది hero కి...
దాంతో ఇంక hero గట్టి గట్టి గా అరుస్తూ ఏడుస్తుంటాడు...heroine అప్పుడు అక్కడే ఉంటుంది ఊరికి వెళ్ళదు...
hero ని అలా చూసి ఏంటిది అరవింద్ అంటుంది..
అప్పుడు hero అనే dialogue కి నేను fida అయిపోయానండీ నిజంగా...
ఏడుస్తూ ఇలా అంటాడు...
"నువ్వు నాతో లేకపోయినా పర్వాలేదు కానీ నువ్వే లేవంటే...."
soo true కదా..
నిజమైన ప్రేమ అంటే అదేనేమో...

The Third Eye

genial_sandy's photostream on Flickr.

చేపల వేట

నాకు fishing అంటే చాలా ఇష్టం.నేను డిగ్రీ చదివే రోజుల్లో ఒకసారి మా friends(5 members) తో ఈ విషయం గురించి చెబితే వెంటనే మా మంద లో ఒకడు (పేరు వినోద్) ఇలా అన్నాడు..

"ఒరేయ్ మా ఊర్లో పెద్ద చెరువు ఉంది రా...ఎలాగూ రేపు sunday నే కదా మీరంతా మా ఊరు రండి.మా ఇల్లు చూసినట్లు ఉంటుంది & సరదాగా fishing కుడా చేయొచ్చు..మీరు రేపు ఒచ్చేసరికి గాలాలు (చేపలు పట్టటానికి use చేసే sticks) ready చేయించి ఉంచుతాను రా ఏమంటారు? అన్నాడు"

దానికి మేమంతా ok అనేసాం..

వినోద్ వాళ్ల ఊరు మా ఊరి నుండి 6km ఉంటుంది..వాడు రోజు cycle మీద కాలేజ్ కి up & down చేసేవాడు..

cycle మీద 6km journey & తర్వాత fishing అని తలుచుకోగానే మా అందరికి ఒక adventure లాగా అనిపించింది..

next morning మేం నలుగురం dil chahta hai సినిమా లో లాగా బయల్దేరాం...

మొత్తానికి ఎలాగో అలాగ 6km cycle journey చేసి వాడి ఇంటికి చేరుకున్నాం..వాళ్ళింటి కి వెళ్ళగానే వాళ్ళ family members కి మమ్మల్ని పరిచయం చేసాడు..

ఇంటిదగ్గర బయల్దేరేముందు college students లాగానే ఉన్నాం కానీ ఆ cycle journey తర్వాత రిక్షా తొక్కుకొనేవాళ్ళ లాగా తయారయ్యాం..

ఇంక ఇంట్లో formalities అన్నీ అయిపోయాక వాడి కి సైగ చేసాం చేపలు పడదాం పద రా ఇంక అని...

వాడు serious గా ఇంట్లో కి వెళ్ళి ఒక గొడ్డలి తెచ్చి మా చేతిలో పెట్టాడు..

దెబ్బకి మా fuse లు ఎగిరిపోయాయి...ఇంట్లోకి వెళ్ళి గాలాలు తెస్తావనుకుంటే ఇదేంట్రా గొడ్డలి ఇచ్చావ్?? అని అడగ్గా.

పనివాడు రాలేదు రా గాలాలు మనమే తయారు చేసుకోవాలి తప్పదు రా అని సెలవిచ్చాడు..

ఈసారి మా transformers పేలిపోయాయ్...

సరేలే ఇంక చేసేదేమిలేక గాలాల తయారీ కార్యక్రమం start చేసాం..

ఆ క్షణంలో వాడు మాత్రం నా కంటికి "దగ్గరుండి శ్రమదానం చేయిస్తున్న చంద్రబాబు" లా కనిపించాడు..

ఈ మొత్తం ప్రోగ్రాం లో అత్యంత చిరాకు తెప్పించే విషయం ఏంటంటే ఎర్రలు(earthworms) తవ్వడం..

దేవుడి దయ వల్ల ఎలాగో ఆ తంతు కూడా పూర్తిచేసి చెరువు కి పయనమయ్యాం..

కనీసం గూగుల్ ఎర్త్ లో కూడా కనిపించనంత చిన్న ఊరిలో మమ్మల్ని ఆ చెరువు కోసం ఎంతలా నడిపించాడంటే మా వాలకం చూస్తే నిజంగానే చేపలు పట్టి అమ్ముకొనే వాళ్ళలాగా తయారయ్యాం...

తీరా ఆ చెరువు దగ్గరికి వెళ్ళి చూసాక నవ్వకుండా ఉండలేక పోయాం..

పెద్ద చెరువు అనగానే  పసిఫిక్ ocean కి ఉపనది లాగా ఉంటుందేమో అని మేము ఊహించుకుంటే పంట చేల కోసం తీసిన పిల్ల కాలువ చూపించి ఇదేరా మా చెరువు అన్నాడు మా సుంట..

వాడు ఇలా రకరకాల twist లు ఎన్ని ఇచ్చినా ఓపిక నశించకుండా తట్టుకున్నది చేపలు పడదామన్న ఒక్క  సరదా తీర్చుకోడానికే..

సరే ఎంత చిన్న చెరువైతే ఎముందిలే కాని కనీసం ఇందులో ఒక్క చేప ఐనా ఉందా రా అని అడిగితే..

మా ఊర్లో చేపల కూర ఎవరైనా వండారంటే అది sure గా ఇక్కడి చేప నే అయి ఉంటుంది తెలుసారా అన్నాడు..

ఓహో సరేలే మంచిది అని చేపల వేట కు ఉపక్రమించాం..

మేం మా ఇంటి దగ్గర ఉదయం బయల్దేరితే చెరువు దగ్గర కి ఒచ్చేసరికి మద్యాహ్నం అయింది.

ఒక పక్క ఎండ దంచుతోంది..

మా కర్మ కాలి ఆ కాలువ పక్కన (oh sorry చెరువు పక్కన) ఎటు చూసినా బండలే ఉన్నాయి..

ఇక చేసేదేమిలేక ఆ బండల మీదే settle అయ్యాం..

ఎప్పటినుండో ఎదురుచూస్తున్న సమయం ఆసన్నమయింది..

చేతి లో గాలం ఎదురుగా చెరువు...చెరువు లో చేపలు....ఆహా చాలా exciting గా feel అయ్యాం అందరం..

గాలం వేసి గుంట కాడ నక్క లాగా చూస్తున్నాం..

5mins అయింది...

15mins అయింది...

వెయిట్ చేస్తున్నాం..

20mins అయింది...

గాలానికి కట్టిన బెరడు కదులుతుందేమో అని రెప్ప కూడా కొట్టకుండా ఆత్రంగా చూస్తున్నాం..

45mins అయింది...

బెరడు కనీసం గాలి కి కూడా కదలట్లేదు..

కింద ఏమో బండలు ఎండ కి కాలుతున్నాయ్..

ఇంక ఓపిక నశించింది...ఆవేశం పెరిగిపోతోంది...

ఒరేయ్ నీ ఎంకమ్మ అసలు ఇందులో చేపలు ఉన్నాయా రా??కనీసం కప్పలైనా ఉన్నాయంటావా??

వినోద్ గారి మొహం లో no feelings..

కౌన్ బనేగా కరోర్ పతి లో 1st  question కే answer తెలియకపోతే పెట్టినట్లు బిత్తిరి మొహం పెట్టాడు.

సరేలే ఇంక వెళ్ళిపోదామని decide అయి తిరుగు ప్రయాణం మొదలుపెట్టాక చెప్పాడు అసలు సంగతి.

మొన్న ఎవరో చెరువు లో చేపల విషం కలిపారంటే నేను నమ్మనేలేదు రా..కాని ఇప్పుడు అర్దమయింది అది నిజమే రా....అని చెప్పాడు హ్యాపీడేస్ సినిమాలో టైసన్ లాగా అమాయకంగా....

Intro

        "A smile is a curve that sets everything straight"